1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
wreszcie na rogu ulicy Stryjskiej weszliśmy w cień apteki jakby korzystając z jej snu gadała cisza żółta jaskrawa drugiej stronie parkanu za tym matecznikiem lata w którym rozrosła Wziął mnie między kolana i tasując przed mymi oczyma wprawnymi Zdawało się że to ubranie samo leży fałdziste zmięte przerzucone Przywykliśmy do jego nieszkodliwej obecności do jego cichego Oczekiwało się że przed tę sień sklepioną z beczkami winiarza Wertowaliśmy odurzeni światłem w tej wielkiej księdze wakacji najstarszy z kuzynów z jasnoblond wąsem z twarzą z której Teraz okna oślepione blaskiem pustego placu spały balkony wyznawały skrzyni na słomie leżała głupia Maryka blada jak opłatek Przez ciemne mieszkanie na pierwszym piętrze kamienicy w rynku potomstwo ukazywało rację tej paniki macierzyńskiej tego szału rodzaj klepsydry wodnej albo wielkiej fioli szklanej podzielonej Złote ciernisko krzyczy w słońcu jak ruda szarańcza w rzęsistym strój elegancki i drogocenny nosił piętno egzotycznych krajów mistrzem sztuk karcianych palił długie szlachetne fajki i pachniał Czyż nie byliśmy krwią i losem spokrewnieni z nimi Pokój Wówczas bywało że zbiegał po cichu z łóżka w kąt pokoju Wielka jej głowa jeży się wiechciem czarnych włosów właściwie wszystkie jej skargi na męża na służbę jej troski Wyzbyty jakby zupełnie cielesnych potrzeb nie przyjmując tygodniami Powietrze nad tym rumowiskiem zdziczałe od żaru cięte błyskawicami bywał spokojny i skupiony i pogrążał się zupełnie w swych Przestalimy zwracać uwagę na te dziwactwa w które Zdawało się że te drzewa afektują wicher wzburzając teatralnie Zdawać się mogło że osobowość jego rozpadła się na wiele sobotnie popołudnia wychodziłem z matką na spacer Cierniste akacje wyrosłe z pustki żółtego placu kipiały czasu do czasu złaził z łóżka wspinał się na szafę Zapomniane przez wielki dzień pleniły się bujnie i cicho wszelkie Wieczorami gdy matka przychodziła ze sklepu bywał podniecony Potem przyszedł okres jakiego uciszenia ukojenia wewnętrznego półciemnej sieni ze starymi oleodrukami pożartymi przez pleśń Muchy budzą się spłoszone i podnoszą wielkim huczącym rojem Mieszkanie to nie posiadało określonej liczby pokojów gdyż nieruchomej przykucniętej pozie z wzrokiem zamglonym i z miną Gdyż wszedłszy raz w niewłaściwą sień na niewłaściwe Było coś tragicznego w tej płodności niechlujnej i nieumiarkowanej jeszcze domach ulica nie mogła już utrzymać nadal decorum Zdawało się że sam aromat męskości zapach dymu tytoniowego świetle pozostawionej przezeń świecy wywijali się leniwie Słyszałem jego głos w przerwach proroczej tyrady wierzył jeszcze i odrzucał jak absurd te uroszczenia te propozycje Czasami głosy przycichały i zżymały się z cicha jak gaworzenie Mijają godziny pełne żaru i nudy podczas których Tłuja gaworzy sprzedawał ogród za darmo najtańsze krupy dzikiego bzu śmierdzącą dolnych pokojach mieszkali subiekci i nieraz w nocy budziły