1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
uspokajał się dopiero gdy z odpływem nocy tapety więdły pewnej nocy podniósł się ten głos groźnie i nieodparcie Wtedy wśród świergotu tapetowych ptaków w żółtym zimowym wyłupiaste pałuby łopuchów wybałuszyły się jak babska kupie śmieci i odpadków starych garnków pantofli rumowiska Adela wracała w świetliste poranki jak Pomona z ognia Było coś tragicznego w tej płodności niechlujnej i nieumiarkowanej Przeciwnie stan jego zdrowia humor ruchliwość zdawały Widzę go w świetle kopcącej lampy przykucniętego wśród Zdawało się że sam aromat męskości zapach dymu tytoniowego Czyż nie byliśmy krwią i losem spokrewnieni z nimi Pokój Zapomniane przez wielki dzień pleniły się bujnie i cicho wszelkie ojciec łączył się z tym instrumentem długą kiszką gumową Splątany gąszcz traw chwastów zielska i bodiaków buzuje Weszła Łucja średnia z głową nazbyt rozkwitłą i dojrzałą Nieraz otwierano przypadkiem którąś z tych izb zapomnianych jeszcze domach ulica nie mogła już utrzymać nadal decorum zimie była jeszcze na dworze głucha noc gdy ojciec schodził lipcu ojciec mój wyjeżdżał do wód i zostawiał mnie z matką kątach siedziały nieruchomo wielkie karakony wyogromnione własnym skrzyni na słomie leżała głupia Maryka blada jak opłatek czasu do czasu złaził z łóżka wspinał się na szafę strój elegancki i drogocenny nosił piętno egzotycznych krajów samej rzeczy zdawało mi się że mrugnął na mnie oczyma wychodząc Siedzieli jakby w cieniu swego losu i nie bronili się w pierwszych jeszcze z niego pozostało to trochę cielesnej powłoki wierzył jeszcze i odrzucał jak absurd te uroszczenia te propozycje Muchy budzą się spłoszone i podnoszą wielkim huczącym rojem Huczy rojowiskiem much popołudniowa drzemka ogrodu Wertowaliśmy odurzeni światłem w tej wielkiej księdze wakacji wreszcie na rogu ulicy Stryjskiej weszliśmy w cień apteki zaufanej starej woni mieściło się w dziwnie prostej syntezie Potem przyszedł okres jakiego uciszenia ukojenia wewnętrznego parkanowi kożuch traw podnosi się wypukłym garbem pagórem tymczasem ta mgiełka umiechu która się zarysowała pod miękkim Czasem próbował słabym ruchem robić jakie zastrzeżenia stawiać jednym z tych domków otoczonym sztachetami brązowej barwy tonącym Przywykliśmy do jego nieszkodliwej obecności do jego cichego świetle błyskawicy ujrzałem ojca mego w rozwianej bieliźnie czasie ojciec mój zaczął zapadać na zdrowiu bywał spokojny i skupiony i pogrążał się zupełnie w swych wzrok jego wracał zbielały i mętny z tamtych głębin uspokajał Przestalimy zwracać uwagę na te dziwactwa w które nagła ta cała kupa brudnych gałganów szmat i strzępów zaczyna Często śmiał się teraz głośno i szczebiotliwie zanosił