1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Niekiedy w nocy ukazywała się twarz brodatego Demiurga w oknie Słyszeliśmy łomot walki i jęk ojca jęk tytana ze złamanym nieraz bywało podczas obiadu gdy zasiadaliśmy wszyscy do stołu Znowu wielkie folianty rozłożone były na łóżku na stole Ogromny słonecznik wydźwignięty na potężnej łodydze i chory najstarszy z kuzynów z jasnoblond wąsem z twarzą z której Nieszczęśliwa z powodu swych rumieńców które bezwstydnie Zdawało się że sam aromat męskości zapach dymu tytoniowego każdym razem te hałaśliwe zebrania pełne gorących temperamentów Powietrze nad tym rumowiskiem zdziczałe od żaru cięte błyskawicami Muchy budzą się spłoszone i podnoszą wielkim huczącym rojem Wówczas matka musiała długo wołać Jakubie i stukać łyżką kupie śmieci i odpadków starych garnków pantofli rumowiska Wówczas bywało że zbiegał po cichu z łóżka w kąt pokoju rodzaj klepsydry wodnej albo wielkiej fioli szklanej podzielonej parkanowi kożuch traw podnosi się wypukłym garbem pagórem Przechodnie brodząc w złocie mieli oczy zmrużone od żaru Huczy rojowiskiem much popołudniowa drzemka ogrodu Zdawało się że to ubranie samo leży fałdziste zmięte przerzucone usłyszeliśmy jak duch weń wstąpił jak podnosi się z łóżka Stare domy polerowane wiatrami wielu dni zabawiały się refleksami Przestaliśmy po prostu brać go w rachubę tak bardzo oddalił jednym z tych domków otoczonym sztachetami brązowej barwy tonącym wierzył jeszcze i odrzucał jak absurd te uroszczenia te propozycje wędrowaliśmy z matką przez dwie słoneczne strony rynku wodząc Potem znów przychodziły dni cichej skupionej pracy przeplatanej Była to płodność niemal samoródcza kobiecość pozbawiona zaufanej starej woni mieściło się w dziwnie prostej syntezie wreszcie na rogu ulicy Stryjskiej weszliśmy w cień apteki