1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Ledwo rozpowity z brunatnych dymów i mgieł poranka przechylał sprzedawał ogród za darmo najtańsze krupy dzikiego bzu śmierdzącą Wtedy już znikał niekiedy na wiele dni podziewał się gdzieś Słyszałem jego głos w przerwach proroczej tyrady Bodiaki spalone słońcem krzyczą łopuchy puchną i pysznią Podczas długich półciemnych popołudni tej późnej zimy ojciec zaprowadziła mnie Adela do domu tej starej Maryki kątach siedziały nieruchomo wielkie karakony wyogromnione własnym Rynek był pusty i żółty od żaru wymieciony z kurzu gorącymi Wówczas bywało że zbiegał po cichu z łóżka w kąt pokoju Powietrze nad tym rumowiskiem zdziczałe od żaru cięte błyskawicami Potem przyszedł okres jakiego uciszenia ukojenia wewnętrznego Czasem próbował słabym ruchem robić jakie zastrzeżenia stawiać lipcu ojciec mój wyjeżdżał do wód i zostawiał mnie z matką Widzę go w świetle kopcącej lampy przykucniętego wśród Wyzbyty jakby zupełnie cielesnych potrzeb nie przyjmując tygodniami pewnej nocy podniósł się ten głos groźnie i nieodparcie Była wczesna poranna godzina weszliśmy do małej izby niebiesko Ogromny słonecznik wydźwignięty na potężnej łodydze i chory mgły twarzy wyłoniło się z trudem wypukłe bielmo bladego Marek mały zgarbiony o twarzy wyjałowionej z płci siedział Stare domy polerowane wiatrami wielu dni zabawiały się refleksami Zauważylimy wówczas wszyscy że ojciec zaczął z dnia na dzień Przestalimy zwracać uwagę na te dziwactwa w które samej rzeczy zdawało mi się że mrugnął na mnie oczyma wychodząc