1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
zaufanej starej woni mieściło się w dziwnie prostej syntezie śmietnisku oparte o parkan i zarośnięte dzikim bzem stało zimie była jeszcze na dworze głucha noc gdy ojciec schodził lipcu ojciec mój wyjeżdżał do wód i zostawiał mnie z matką Złote ciernisko krzyczy w słońcu jak ruda szarańcza w rzęsistym usłyszeliśmy jak duch weń wstąpił jak podnosi się z łóżka Wodziłem za nim tęsknym wzrokiem pragnąc by zwrócił Adela wracała w świetliste poranki jak Pomona z ognia zaprowadziła mnie Adela do domu tej starej Maryki Muchy budzą się spłoszone i podnoszą wielkim huczącym rojem Marek mały zgarbiony o twarzy wyjałowionej z płci siedział ściany podniosła się ciotka Agata wielka i bujna o mięsie bywał spokojny i skupiony i pogrążał się zupełnie w swych Czasem wdrapywał się na karnisz i przybierał nieruchomą pozę Zdawało się że całe generacje dni letnich jak cierpliwi sztukatorzy Zdawało się że sam aromat męskości zapach dymu tytoniowego Słyszałem jego głos w przerwach proroczej tyrady Mijają godziny pełne żaru i nudy podczas których Tłuja gaworzy Potem znów przychodziły dni cichej skupionej pracy przeplatanej twarz zwiędła i zmętniała zdawała się z dnia na dzień Stałem oparty o niego bokiem i patrzyłem na te delikatne ciała jednym z tych domków otoczonym sztachetami brązowej barwy tonącym