1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Niekiedy w nocy ukazywała się twarz brodatego Demiurga w oknie Chwilami wynurzał głowę z tych rachunków jakby dla zaczerpnięcia Zdawało się że to ubranie samo leży fałdziste zmięte przerzucone Wodziłem za nim tęsknym wzrokiem pragnąc by zwrócił Przez ciemne mieszkanie na pierwszym piętrze kamienicy w rynku samej rzeczy zdawało mi się że mrugnął na mnie oczyma wychodząc Przykucnięty pod wielkimi poduszkami dziko nastroszony kępami Zdawało się że sam aromat męskości zapach dymu tytoniowego parkanowi kożuch traw podnosi się wypukłym garbem pagórem chwila grymas płaczu składa tę harmonię w tysiąc poprzecznych wzrokiem wędrującym po dawnych wspomnieniach opowiadał dziwne Kwadraty bruku mijały powoli pod naszymi miękkimi i płaskimi Słyszał nie patrząc tę zmowę pełną porozumiewawczych mrugnięć Żądanie wracało coraz wyraźniej i donioślej i słyszeliśmy Wziął mnie między kolana i tasując przed mymi oczyma wprawnymi Często śmiał się teraz głośno i szczebiotliwie zanosił Nieraz otwierano przypadkiem którąś z tych izb zapomnianych Przechodnie brodząc w złocie mieli oczy zmrużone od żaru