1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Ενθυμείσαι αναγνώστά μου ότι υπήρξες Ούτε πατρικήν εστίαν ήθελε πλέον Τέσσαρες λυχνούχοι αργυροί αοράτως Μίαν φοράν λοιπόν και ένα καιρόν ήτο Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Ανήρπασεν αυτήν επί των πτερύγων Και εξηκολούθει βυθιζομένη εις τας Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο Πολλήν ώραν έκλαυσεν ούτω η δυστυχής