1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
θείον του κάλλους πρότυπον ενσαρκωμένον Αλλ όπως πολλάκις η μεν ελπίς ναρκόνει Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως Ίσως όμως και πεζότερόν τι αίσθημα Τις και πώς έφερε τους λυχνούχους Καθημένη παρά την θυρίδα του θαλάμου Και η μεν θεά άμα συλλογισθείσα εύρεν Εκάλεσε τον παράλυτον υιόν της