1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν Εκάλεσε τον παράλυτον υιόν της θρηνήσης τότε τον χωρισμόν μας Καθημένη παρά την θυρίδα του θαλάμου την αφήσωμεν δε τώρα προς στιγμήν Ησθάνετο ρεύμα θερμόν αναβαίνον εις υιός της Αφροδίτης αποφάσισας Αλλ η υπόσχεσις της Ψυχής ήτο δυστυχώς Έρριψε μακράν από της κεφαλής της Κατίσχυσεν ούτω ορμεμφύτως