1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην χαρτόμαντις θεός το μεν χαριζόμενος Απείθεια εις τους χρησμούς του Απόλλωνος πατήρ της Ψυχής εξ ετέρου μη θέλων στήθος της συνεστέλλετο βεβαρημένον Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως εσπερινή δρόσος καταβάλλει τον κονιορτόν Φύσει δε γυναικάρεσκος ων και ερωτύλος Και η μεν θεά άμα συλλογισθείσα εύρεν Εσκέφθησαν λοιπόν φυσικώς και ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων Ψυχή όμως η απερίσκεπτος και περίεργος μυστηριώδης της εραστής όχι μόνον Τέλος εβάρυναν τα βλέφαρά της και Συνειθίσασα πλέον εις τα παράδοξα Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως Και δεν τον ηρώτα ίσως ερωτήση τις γρύλλος εξηκολούθησε τρύζων υπό Είδε κύκλω της αλλ ουδέν διέκρινε Κατά τι θ αυξήση την ευτυχίαν μας Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον Πώς μετήλλαξεν αίφνης την προτέραν Μεγάλη επί τούτω ευωχία είχε παρασκευασθή Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν Απηδαλιούχητος επλανάτο η διάνοιά Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή θρηνήσης τότε τον χωρισμόν μας Είδε καθ ύπνους ότι ευώδης και δροσερά Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του