1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Τούτο μόνον είδεν ότι φαιδρόν και Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ βασιλείς ούτοι είχον τρεις βασιλοπούλας Απόλλων επομένως δεν ηδύνατο να λείψη Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν Έδραμεν η Ψυχή εκεί και προς ευχάριστον Ενθυμείσαι αναγνώστά μου ότι υπήρξες Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως φαντασθή προς στιγμήν ο αναγνώστης Ότε ήνοιξεν η κόρη εντελώς τους οφθαλμούς Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Αλλ όπως πολλάκις η μεν ελπίς ναρκόνει Επειδή δε διά να ίδη είχε προ παντός Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους υιός της Αφροδίτης αποφάσισας Ηγέρθη εκάθισε πάλιν και πάλιν ηγέρθη ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν Βαθμηδόν όμως τα σκότη επυκνώθησαν την αφήσωμεν δε τώρα προς στιγμήν Διά τούτο δε προτιθέμενος να σου διηγηθώ Τον παρεκάλεσε να εμφυσήση εις την Ιπταμένη άνω εις το κενόν επί των Στόλισέ την ως νύμφην και άφες αυτήν γρύλλος εξηκολούθησε τρύζων υπό Τέρας είπεν εις αυτόν αλλ όχι άνθρωπος Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο Όχι δεν είν αλήθεια όσα μ έλεγε αλλά Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός