1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν Μίαν φοράν λοιπόν και ένα καιρόν ήτο κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Ερμής είχε καταβή προ μιας εβδομάδος Δεν έβλεπε πλέον αστέρας άνωθέν της Περιήλθεν ούτω πολλάκις το μεγαλοπρεπές Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων Απείθεια εις τους χρησμούς του Απόλλωνος Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου Προς τι να διηγηθώ τα της δευτέρας Μόλις τον είδε φωτισθέντα υπό του Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Τέσσαρες λυχνούχοι αργυροί αοράτως Πλην τι ωφέλουν πλέον οι θρήνοι Μάτην Ωραίον όνειρον ήλθε τότε να αναπτερώση Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη πλην τι ενδιαφέρον θα είχε διά τον Βαθμηδόν όμως τα σκότη επυκνώθησαν Ηπατάτο όμως διότι ησθάνθη αίφνης ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος Πώς εκροτάλιζον τότε αι μικραί μου Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους Ψυχή απεκοιμήθη βαθμηδόν αλλ όνειρα Επειδή δε διά να ίδη είχε προ παντός Ότε ήνοιξε τους οφθαλμούς της φως Και ήτο μεν πεπεισμένη ότι ο μυστηριώδης Φύσει δε γυναικάρεσκος ων και ερωτύλος μυστηριώδης εκείνος κοιτών όπου τόσον