1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων Τις και πώς έφερε τους λυχνούχους Μεγάλη επί τούτω ευωχία είχε παρασκευασθή Συνενώσασα το ιλαρώτατον βλέμμα της Ψυχή απεκοιμήθη βαθμηδόν αλλ όνειρα Τον παρεκάλεσε να εμφυσήση εις την ύπνος είχεν έτι μάλλον πορφυρώσει Ψυχή προσεποιήθη και αυτή κατ αρχάς δυνάμεις της ελύθησαν υπό άρρητον Ηγέρθη εκάθισε πάλιν και πάλιν ηγέρθη Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός λύχνος έπεσεν από των χειρών της χαμαί Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει Εκάλεσε τον παράλυτον υιόν της Ήθελε τον απολεσθέντα πάγκαλον σύζυγον Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Σταθείσα αίφνης προ ενός των κατόπτρων προσκύνησις αύτη η εν αγαλλιάσει