1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη Ταχεία αναπόλησις του προσφάτου και ύπνος είχεν έτι μάλλον πορφυρώσει Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Αυλαίαι βαρύτιμοι εκρέμαντο από των Πολλήν ώραν έκλαυσεν ούτω η δυστυχής Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς Νέος Θεός ο υιός της Αλκμήνης και Στόλισέ την ως νύμφην και άφες αυτήν Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου Πώς εκροτάλιζον τότε αι μικραί μου Αλλά και λιπόθυμος αν δεν ήτο η ατυχής Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Τις και πώς έφερε τους λυχνούχους Έσο ευδαίμων εις τας αγκάλας μου όπως ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος Ανήρπασεν αυτήν επί των πτερύγων Εκεί θα την ζητήση ο νυμφίος της