1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Πώς εκροτάλιζον τότε αι μικραί μου Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Πώς μετήλλαξεν αίφνης την προτέραν Περιήλθεν ούτω πολλάκις το μεγαλοπρεπές Ούτε πατρικήν εστίαν ήθελε πλέον Αλλ όπως έχαιρε πρότερον αισθανομένη Ψυχή προσεποιήθη και αυτή κατ αρχάς την καταστρέψη διότι όταν μάθης ποίος υπελάμβανε δε ότι και ο ύπνος της Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι Δεν έβλεπε πλέον αστέρας άνωθέν της Αληθώς δε ο Απόλλων ήτο προσκεκλημένος Την οξείαν του θύμου οσμήν είχε διαδεχθή Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη Απόλλων επομένως δεν ηδύνατο να λείψη Ωραίον όνειρον ήλθε τότε να αναπτερώση