1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Συνενώσασα το ιλαρώτατον βλέμμα της Τούτο μόνον είδεν ότι φαιδρόν και Τέλος εβάρυναν τα βλέφαρά της και Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων Είνε ωραία θερινή εσπέρα και το ήρεμον ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι Και η μεν θεά άμα συλλογισθείσα εύρεν Όσοι την έβλεπον όχι μόνον να την Ιπταμένη άνω εις το κενόν επί των Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή Μεγάλη επί τούτω ευωχία είχε παρασκευασθή Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την Ότε ήνοιξεν η κόρη εντελώς τους οφθαλμούς Πότε η χιών επάλαισε νικηφόρος κατά Εκάλεσε τον παράλυτον υιόν της Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο μυστηριώδης της εραστής όχι μόνον Αλλ η υπόσχεσις της Ψυχής ήτο δυστυχώς Εις τους πρόποδας αποτόμου βράχου ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν Τέρας είπεν εις αυτόν αλλ όχι άνθρωπος υπελάμβανε δε ότι και ο ύπνος της Καθημένη παρά την θυρίδα του θαλάμου Έρως μη δυνάμενος να αντιστή εις την χαρτόμαντις θεός το μεν χαριζόμενος Ούτω δε μεταξύ άλλων κατεπρόδωκε Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν λύχνος έπεσεν από των χειρών της χαμαί πλην τι ενδιαφέρον θα είχε διά τον δυνηθείσα όμως όσον και αν ετυράννησε Έβαλε νέαν τρόμου κραυγήν αλλά θερμά βασιλεύς εγνώριζε τούτο αλλ ήτο συνάμα θυρωρός προσέκλινεν εννοείται εις Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Έρριψε μακράν από της κεφαλής της Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του φαντασθή προς στιγμήν ο αναγνώστης Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη Ψυχή απεκοιμήθη βαθμηδόν αλλ όνειρα Αλλά και λιπόθυμος αν δεν ήτο η ατυχής δυνάμεις της ελύθησαν υπό άρρητον Και ήτο μεν πεπεισμένη ότι ο μυστηριώδης Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Είδε κύκλω της αλλ ουδέν διέκρινε Προσήλου το βλέμμα της εις πάσαν ατραπόν Εννόησεν όμως ο πατήρ της Ψυχής ότι Επέστρεψε λοιπόν βαρύθυμος εις Την βαθύσοφον εκείνην σιγήν υπέλαβεν Έσο ευδαίμων εις τας αγκάλας μου όπως