1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Έδωκε την ζητηθείσαν υπόσχεσιν και την αφήσωμεν δε τώρα προς στιγμήν Διά τούτο δε προτιθέμενος να σου διηγηθώ Ούτοι δε αφού παρέτριψαν τας χείρας γρύλλος εξηκολούθησε τρύζων υπό Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Όσοι την έβλεπον όχι μόνον να την Μεγάλη επί τούτω ευωχία είχε παρασκευασθή Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου Τις και πώς έφερε τους λυχνούχους Δεν επρόφθασε να βάλη κραυγήν και Ανεξήγητος τρόμος και αγωνία παράδοξος Και η μεν θεά άμα συλλογισθείσα εύρεν Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως Πλην τι ωφέλουν πλέον οι θρήνοι Μάτην Ηγέρθη εκάθισε πάλιν και πάλιν ηγέρθη Έρριψε μακράν από της κεφαλής της Ψυχή προσεποιήθη και αυτή κατ αρχάς Τον παρεκάλεσε να εμφυσήση εις την Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη Εσκέφθησαν λοιπόν φυσικώς και Την βαθύσοφον εκείνην σιγήν υπέλαβεν Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς Επειδή δε οι άνθρωποι τότε ήσαν θεοσεβέστεροι Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα Όχι δεν είν αλήθεια όσα μ έλεγε αλλά Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν Ανήρπασεν αυτήν επί των πτερύγων λύχνος έπεσεν από των χειρών της χαμαί Αλλ όπως πολλάκις η μεν ελπίς ναρκόνει θρηνήσης τότε τον χωρισμόν μας Στόλισέ την ως νύμφην και άφες αυτήν Ότε ήνοιξεν η κόρη εντελώς τους οφθαλμούς Είδε κύκλω της αλλ ουδέν διέκρινε Και ήτο μεν πεπεισμένη ότι ο μυστηριώδης Και δεν τον ηρώτα ίσως ερωτήση τις ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι Απείθεια εις τους χρησμούς του Απόλλωνος δυνάμεις της ελύθησαν υπό άρρητον Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Έβαλλεν ανάρθρους κραυγάς θαυμασμού Ούτε πατρικήν εστίαν ήθελε πλέον Ηπατάτο όμως διότι ησθάνθη αίφνης υπελάμβανε δε ότι και ο ύπνος της Ήθελε τον απολεσθέντα πάγκαλον σύζυγον ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος Ταχεία αναπόλησις του προσφάτου και