1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Έρριψε μακράν από της κεφαλής της Είδε καθ ύπνους ότι ευώδης και δροσερά Νέος Θεός ο υιός της Αλκμήνης και θείον του κάλλους πρότυπον ενσαρκωμένον θυρωρός προσέκλινεν εννοείται εις ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος Στόλισέ την ως νύμφην και άφες αυτήν θρηνήσης τότε τον χωρισμόν μας Ούτε πατρικήν εστίαν ήθελε πλέον Δεν έβλεπε πλέον αστέρας άνωθέν της μυστηριώδης της εραστής όχι μόνον Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν και έκλαυσεν επί τέλους ως αι γυναίκες Ψυχή όμως η απερίσκεπτος και περίεργος Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή Πολλήν ώραν έκλαυσεν ούτω η δυστυχής Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις μόνον είδεν αίφνης προ αυτής και εξεπλάγη Τέσσαρες λυχνούχοι αργυροί αοράτως λόγον έχει διελογίζετο η Ψυχή Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς Πώς εκροτάλιζον τότε αι μικραί μου Προσήλου το βλέμμα της εις πάσαν ατραπόν Ούτοι δε αφού παρέτριψαν τας χείρας ενθυμήθη όλα και ανελύθη εις δάκρυα Αφιχθείς ο βασιλεύς εις το μαντικόν Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως πλην τι ενδιαφέρον θα είχε διά τον Εσκέφθησαν λοιπόν φυσικώς και Αλλά και λιπόθυμος αν δεν ήτο η ατυχής λύχνος έπεσεν από των χειρών της χαμαί Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Ενθυμείσαι αναγνώστά μου ότι υπήρξες Ηγέρθη εκάθισε πάλιν και πάλιν ηγέρθη Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους υπελάμβανε δε ότι και ο ύπνος της Ψυχή προσεποιήθη και αυτή κατ αρχάς Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης Τέλος εβάρυναν τα βλέφαρά της και Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Σταθείσα αίφνης προ ενός των κατόπτρων Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την Δεν θα γείνη θερμοτέρα η αγκάλη μας