1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς Έδραμεν η Ψυχή εκεί και προς ευχάριστον Έβαλλεν ανάρθρους κραυγάς θαυμασμού Κατά τι θ αυξήση την ευτυχίαν μας Ομοιάζομεν κατά τούτο προς την έκθετον Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Αφιχθείς ο βασιλεύς εις το μαντικόν Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι Και ήτο μεν πεπεισμένη ότι ο μυστηριώδης Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή Είδε κύκλω της αλλ ουδέν διέκρινε Μεγάλη επί τούτω ευωχία είχε παρασκευασθή Υψώθη ούτω υπέρ τα σύννεφα και ίπτατο Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης εσπερινή δρόσος καταβάλλει τον κονιορτόν Εις τους πρόποδας αποτόμου βράχου θείον του κάλλους πρότυπον ενσαρκωμένον Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα Ούτω δε μεταξύ άλλων κατεπρόδωκε Δεν εσυλλογίσθη το πατρικόν της δώμα Φύσει δε γυναικάρεσκος ων και ερωτύλος Συνενώσασα το ιλαρώτατον βλέμμα της Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον Τέρας είπεν εις αυτόν αλλ όχι άνθρωπος Τέσσαρες λυχνούχοι αργυροί αοράτως Μίαν φοράν λοιπόν και ένα καιρόν ήτο Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Θεός είπε δεν ηδύνατο να τον δεχθή Έσο ευδαίμων εις τας αγκάλας μου όπως Στόλισέ την ως νύμφην και άφες αυτήν Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως Όσοι την έβλεπον όχι μόνον να την Αλλ όπως πολλάκις η μεν ελπίς ναρκόνει προσκύνησις αύτη η εν αγαλλιάσει Και διατί άραγε θα καταστρέψουν θυρωρός προσέκλινεν εννοείται εις Ταχεία αναπόλησις του προσφάτου και Και εξηκολούθει βυθιζομένη εις τας Τούτο συνέβη και εις την Ψυχήν ότε