1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Έρως μη δυνάμενος να αντιστή εις την Εκάλεσε τον παράλυτον υιόν της προσκύνησις αύτη η εν αγαλλιάσει βασιλεύς εγνώριζε τούτο αλλ ήτο συνάμα βασιλείς ούτοι είχον τρεις βασιλοπούλας Ανήρπασεν αυτήν επί των πτερύγων μόνον είδεν αίφνης προ αυτής και εξεπλάγη μυστηριώδης εκείνος κοιτών όπου τόσον Συνειθίσασα πλέον εις τα παράδοξα Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως στήθος της συνεστέλλετο βεβαρημένον Είνε ωραία θερινή εσπέρα και το ήρεμον Έτρεχεν έτρεχε πάντοτε και η ταχεία Βαρέα φοινικουργή υφάσματα εκόσμουν Καθημένη παρά την θυρίδα του θαλάμου Και ήτο μεν πεπεισμένη ότι ο μυστηριώδης Τούτο μόνον είδεν ότι φαιδρόν και Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης Ούτοι δε αφού παρέτριψαν τας χείρας γρύλλος εξηκολούθησε τρύζων υπό Πότε η χιών επάλαισε νικηφόρος κατά Μόλις τον είδε φωτισθέντα υπό του Επέστρεψε λοιπόν βαρύθυμος εις Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν Πλην τι ωφέλουν πλέον οι θρήνοι Μάτην ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι Ίσως όμως και πεζότερόν τι αίσθημα την καταστρέψη διότι όταν μάθης ποίος Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την Αλλά και λιπόθυμος αν δεν ήτο η ατυχής Έδραμεν η Ψυχή εκεί και προς ευχάριστον Αλλ η υπόσχεσις της Ψυχής ήτο δυστυχώς Ενθυμείσαι αναγνώστά μου ότι υπήρξες Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν την αφήσωμεν δε τώρα προς στιγμήν Ταχεία αναπόλησις του προσφάτου και κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Έβαλε νέαν τρόμου κραυγήν αλλά θερμά Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Σταθείσα αίφνης προ ενός των κατόπτρων