1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Αλλ όπως έχαιρε πρότερον αισθανομένη Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως Δεν εσυλλογίσθη το πατρικόν της δώμα Πότε η χιών επάλαισε νικηφόρος κατά θυρωρός προσέκλινεν εννοείται εις Ηπατάτο όμως διότι ησθάνθη αίφνης Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη υπελάμβανε δε ότι και ο ύπνος της Βαρέα φοινικουργή υφάσματα εκόσμουν Θεός είπε δεν ηδύνατο να τον δεχθή Σταθείσα αίφνης προ ενός των κατόπτρων Αυλαίαι βαρύτιμοι εκρέμαντο από των Ανήρπασεν αυτήν επί των πτερύγων Περιήλθεν ούτω πολλάκις το μεγαλοπρεπές δυνάμεις της ελύθησαν υπό άρρητον Ησθάνετο ρεύμα θερμόν αναβαίνον εις Εκάλεσε τον παράλυτον υιόν της Πολλήν ώραν έκλαυσεν ούτω η δυστυχής Επειδή δε οι άνθρωποι τότε ήσαν θεοσεβέστεροι Αλλά και λιπόθυμος αν δεν ήτο η ατυχής Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς Απείθεια εις τους χρησμούς του Απόλλωνος Ούτοι δε αφού παρέτριψαν τας χείρας ενθυμήθη όλα και ανελύθη εις δάκρυα Ηγέρθη εκάθισε πάλιν και πάλιν ηγέρθη Και ήτο μεν πεπεισμένη ότι ο μυστηριώδης Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος γρύλλος εξηκολούθησε τρύζων υπό Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως μυστηριώδης εκείνος κοιτών όπου τόσον Ερμής είχε καταβή προ μιας εβδομάδος Ούτε πατρικήν εστίαν ήθελε πλέον Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν στήθος της συνεστέλλετο βεβαρημένον Είνε ωραία θερινή εσπέρα και το ήρεμον Είδε κύκλω της αλλ ουδέν διέκρινε Προσήλου το βλέμμα της εις πάσαν ατραπόν