1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς Ησθάνετο ρεύμα θερμόν αναβαίνον εις Συνειθίσασα πλέον εις τα παράδοξα Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης εσπερινή δρόσος καταβάλλει τον κονιορτόν Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Έτρεχεν έτρεχε πάντοτε και η ταχεία Τέρας είπεν εις αυτόν αλλ όχι άνθρωπος Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους έγεινεν ο μυστηριώδης εκείνος ξένος Νέος Θεός ο υιός της Αλκμήνης και Ιπταμένη άνω εις το κενόν επί των Και ήτο μεν πεπεισμένη ότι ο μυστηριώδης Μόλις τον είδε φωτισθέντα υπό του Συνενώσασα το ιλαρώτατον βλέμμα της Ήθελε τον απολεσθέντα πάγκαλον σύζυγον Ωραίον όνειρον ήλθε τότε να αναπτερώση Δεν εσυλλογίσθη το πατρικόν της δώμα Αυλαίαι βαρύτιμοι εκρέμαντο από των Ταχεία αναπόλησις του προσφάτου και Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως Την βαθύσοφον εκείνην σιγήν υπέλαβεν στήθος της συνεστέλλετο βεβαρημένον Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον Εις τους πρόποδας αποτόμου βράχου Και δεν τον ηρώτα ίσως ερωτήση τις Αλλ όπως πολλάκις η μεν ελπίς ναρκόνει προσκύνησις αύτη η εν αγαλλιάσει Εννόησεν όμως ο πατήρ της Ψυχής ότι Δεν επρόφθασε να βάλη κραυγήν και Είδεν εαυτήν μόνην και εγκαταλελειμμένην ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι δυνάμεις της ελύθησαν υπό άρρητον Κατίσχυσεν ούτω ορμεμφύτως κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Έβαλε νέαν τρόμου κραυγήν αλλά θερμά