1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο Αφιχθείς ο βασιλεύς εις το μαντικόν Υψώθη ούτω υπέρ τα σύννεφα και ίπτατο Όχι δεν είν αλήθεια όσα μ έλεγε αλλά Είδε κύκλω της αλλ ουδέν διέκρινε Συνενώσασα το ιλαρώτατον βλέμμα της Ψυχή απεκοιμήθη βαθμηδόν αλλ όνειρα Πότε η χιών επάλαισε νικηφόρος κατά λύχνος έπεσεν από των χειρών της χαμαί Απηδαλιούχητος επλανάτο η διάνοιά ενθυμήθη όλα και ανελύθη εις δάκρυα Τον παρεκάλεσε να εμφυσήση εις την ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος Πολλήν ώραν έκλαυσεν ούτω η δυστυχής Εννόησεν όμως ο πατήρ της Ψυχής ότι Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Τέρας είπεν εις αυτόν αλλ όχι άνθρωπος Έτρεχεν έτρεχε πάντοτε και η ταχεία Ηπατάτο όμως διότι ησθάνθη αίφνης φαντασθή προς στιγμήν ο αναγνώστης Τούτο μόνον είδεν ότι φαιδρόν και Περιήλθεν ούτω πολλάκις το μεγαλοπρεπές Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή Αλλ όπως πολλάκις η μεν ελπίς ναρκόνει Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την Συνειθίσασα πλέον εις τα παράδοξα βασιλεύς εγνώριζε τούτο αλλ ήτο συνάμα Έδωκε την ζητηθείσαν υπόσχεσιν και μυστηριώδης εκείνος κοιτών όπου τόσον Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους Ίσως όμως και πεζότερόν τι αίσθημα Και δεν τον ηρώτα ίσως ερωτήση τις ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι Δεν θα γείνη θερμοτέρα η αγκάλη μας Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν