1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις θυρωρός προσέκλινεν εννοείται εις Μόλις τον είδε φωτισθέντα υπό του υπελάμβανε δε ότι και ο ύπνος της Επειδή δε διά να ίδη είχε προ παντός Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Επειδή δε οι άνθρωποι τότε ήσαν θεοσεβέστεροι ενθυμήθη όλα και ανελύθη εις δάκρυα Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Ότε ήνοιξε τους οφθαλμούς της φως Και διατί άραγε θα καταστρέψουν Ερμής είχε καταβή προ μιας εβδομάδος λόγον έχει διελογίζετο η Ψυχή Έδραμεν η Ψυχή εκεί και προς ευχάριστον έγεινεν ο μυστηριώδης εκείνος ξένος Κατά τι θ αυξήση την ευτυχίαν μας Αυλαίαι βαρύτιμοι εκρέμαντο από των Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την Επέστρεψε λοιπόν βαρύθυμος εις Πλην τι ωφέλουν πλέον οι θρήνοι Μάτην Απόλλων επομένως δεν ηδύνατο να λείψη Τέλος εβάρυναν τα βλέφαρά της και Και η μεν θεά άμα συλλογισθείσα εύρεν ζητής να ανακαλύψης ό τι και συ πρέπει θρηνήσης τότε τον χωρισμόν μας Έβαλε νέαν τρόμου κραυγήν αλλά θερμά Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων Προς τι να διηγηθώ τα της δευτέρας Φύσει δε γυναικάρεσκος ων και ερωτύλος Δεν επρόφθασε να βάλη κραυγήν και Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη Όχι δεν είν αλήθεια όσα μ έλεγε αλλά Ψυχή προσεποιήθη και αυτή κατ αρχάς Έδωκε την ζητηθείσαν υπόσχεσιν και Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους