1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Τις και πώς έφερε τους λυχνούχους Ομοιάζομεν κατά τούτο προς την έκθετον Ταχεία αναπόλησις του προσφάτου και Όχι δεν είν αλήθεια όσα μ έλεγε αλλά φαντασθή προς στιγμήν ο αναγνώστης Και διατί άραγε θα καταστρέψουν Ψυχή όμως η απερίσκεπτος και περίεργος Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη Κατά τι θ αυξήση την ευτυχίαν μας Έρριψε μακράν από της κεφαλής της Απείθεια εις τους χρησμούς του Απόλλωνος Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή δυνηθείσα όμως όσον και αν ετυράννησε βασιλεύς εγνώριζε τούτο αλλ ήτο συνάμα Την βαθύσοφον εκείνην σιγήν υπέλαβεν κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Ανεξήγητος τρόμος και αγωνία παράδοξος Στόλισέ την ως νύμφην και άφες αυτήν Ενθυμείσαι αναγνώστά μου ότι υπήρξες Συνειθίσασα πλέον εις τα παράδοξα Ψυχή προσεποιήθη και αυτή κατ αρχάς Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου Την οξείαν του θύμου οσμήν είχε διαδεχθή μυστηριώδης εκείνος κοιτών όπου τόσον Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς Βαθμηδόν όμως τα σκότη επυκνώθησαν Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους πλην τι ενδιαφέρον θα είχε διά τον Κατίσχυσεν ούτω ορμεμφύτως Έρως μη δυνάμενος να αντιστή εις την Αληθώς δε ο Απόλλων ήτο προσκεκλημένος μόνον είδεν αίφνης προ αυτής και εξεπλάγη Τέλος εβάρυναν τα βλέφαρά της και Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι