1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους Έτρεχεν έτρεχε πάντοτε και η ταχεία λόγον έχει διελογίζετο η Ψυχή Ποίον θέαμα παρέστη εις τους οφθαλμούς Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι ενθυμήθη όλα και ανελύθη εις δάκρυα Περιήλθεν ούτω πολλάκις το μεγαλοπρεπές Έβαλλεν ανάρθρους κραυγάς θαυμασμού Μεγάλη επί τούτω ευωχία είχε παρασκευασθή πλην τι ενδιαφέρον θα είχε διά τον Εκάλεσε τον παράλυτον υιόν της πατήρ της Ψυχής εξ ετέρου μη θέλων Είδεν εαυτήν μόνην και εγκαταλελειμμένην Ψυχή απεκοιμήθη βαθμηδόν αλλ όνειρα Ούτοι δε αφού παρέτριψαν τας χείρας Ομοιάζομεν κατά τούτο προς την έκθετον Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν Εκεί θα την ζητήση ο νυμφίος της Και ήτο μεν πεπεισμένη ότι ο μυστηριώδης προσκύνησις αύτη η εν αγαλλιάσει Εις τους πρόποδας αποτόμου βράχου Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Τις και πώς έφερε τους λυχνούχους Τούτο συνέβη και εις την Ψυχήν ότε Πολλήν ώραν έκλαυσεν ούτω η δυστυχής Τούτο μόνον είδεν ότι φαιδρόν και Εσκέφθησαν λοιπόν φυσικώς και εσπερινή δρόσος καταβάλλει τον κονιορτόν Προς τι να διηγηθώ τα της δευτέρας Εννόησεν όμως ο πατήρ της Ψυχής ότι στήθος της συνεστέλλετο βεβαρημένον Την βαθύσοφον εκείνην σιγήν υπέλαβεν Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι δυνηθείσα όμως όσον και αν ετυράννησε