1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
ύπνος είχεν έτι μάλλον πορφυρώσει Βαθμηδόν όμως τα σκότη επυκνώθησαν Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν μυστηριώδης της εραστής όχι μόνον Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως Αλλ η υπόσχεσις της Ψυχής ήτο δυστυχώς Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν Ούτε πατρικήν εστίαν ήθελε πλέον Έρως μη δυνάμενος να αντιστή εις την βασιλεύς εγνώριζε τούτο αλλ ήτο συνάμα Έβαλλεν ανάρθρους κραυγάς θαυμασμού Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα Και ήτο μεν πεπεισμένη ότι ο μυστηριώδης μόνον είδεν αίφνης προ αυτής και εξεπλάγη Όχι δεν είν αλήθεια όσα μ έλεγε αλλά Πόθεν η αιφνιδία εκείνη ακτίς έστρεψε Είνε ωραία θερινή εσπέρα και το ήρεμον Προς τι να διηγηθώ τα της δευτέρας Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Ψυχή απεκοιμήθη βαθμηδόν αλλ όνειρα Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Ήθελε τον απολεσθέντα πάγκαλον σύζυγον Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον Ούτω δε μεταξύ άλλων κατεπρόδωκε Δεν εσυλλογίσθη το πατρικόν της δώμα Τέρας είπεν εις αυτόν αλλ όχι άνθρωπος ενθυμήθη όλα και ανελύθη εις δάκρυα Υψώθη ούτω υπέρ τα σύννεφα και ίπτατο Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Εκεί θα την ζητήση ο νυμφίος της Έσο ευδαίμων εις τας αγκάλας μου όπως Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την