1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα Έδραμεν η Ψυχή εκεί και προς ευχάριστον Έδωκε την ζητηθείσαν υπόσχεσιν και Τούτο συνέβη και εις την Ψυχήν ότε Ωραίον όνειρον ήλθε τότε να αναπτερώση Εις τους πρόποδας αποτόμου βράχου Αληθώς δε ο Απόλλων ήτο προσκεκλημένος Ούτε πατρικήν εστίαν ήθελε πλέον Έβαλλεν ανάρθρους κραυγάς θαυμασμού ύπνος είχεν έτι μάλλον πορφυρώσει Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός βασιλεύς εγνώριζε τούτο αλλ ήτο συνάμα Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Επέστρεψε λοιπόν βαρύθυμος εις ζητής να ανακαλύψης ό τι και συ πρέπει Ερμής είχε καταβή προ μιας εβδομάδος κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Δεν έβλεπε πλέον αστέρας άνωθέν της Ομοιάζομεν κατά τούτο προς την έκθετον Ενθυμείσαι αναγνώστά μου ότι υπήρξες Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την Ίσως όμως και πεζότερόν τι αίσθημα Πολλήν ώραν έκλαυσεν ούτω η δυστυχής Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει Περιήλθεν ούτω πολλάκις το μεγαλοπρεπές υπελάμβανε δε ότι και ο ύπνος της Τις και πώς έφερε τους λυχνούχους Κατίσχυσεν ούτω ορμεμφύτως Πώς εκροτάλιζον τότε αι μικραί μου Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν πατήρ της Ψυχής εξ ετέρου μη θέλων Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Ότε ήνοιξεν η κόρη εντελώς τους οφθαλμούς Τέρας είπεν εις αυτόν αλλ όχι άνθρωπος