1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Επέστρεψε λοιπόν βαρύθυμος εις Τούτο μόνον είδεν ότι φαιδρόν και Στόλισέ την ως νύμφην και άφες αυτήν Και δεν τον ηρώτα ίσως ερωτήση τις Έβαλε νέαν τρόμου κραυγήν αλλά θερμά Αφιχθείς ο βασιλεύς εις το μαντικόν Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Απείθεια εις τους χρησμούς του Απόλλωνος Ούτω δε μεταξύ άλλων κατεπρόδωκε ζητής να ανακαλύψης ό τι και συ πρέπει Έτρεχεν έτρεχε πάντοτε και η ταχεία Εννόησεν όμως ο πατήρ της Ψυχής ότι Την βαθύσοφον εκείνην σιγήν υπέλαβεν Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη Δεν εσυλλογίσθη το πατρικόν της δώμα Πόθεν η αιφνιδία εκείνη ακτίς έστρεψε Ηπατάτο όμως διότι ησθάνθη αίφνης προσκύνησις αύτη η εν αγαλλιάσει Σταθείσα αίφνης προ ενός των κατόπτρων Θεός είπε δεν ηδύνατο να τον δεχθή Πώς εκροτάλιζον τότε αι μικραί μου Δεν έβλεπε πλέον αστέρας άνωθέν της Μετά τινας όμως στιγμάς αι λυχνίαι Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν Τέλος εβάρυναν τα βλέφαρά της και Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Επειδή δε οι άνθρωποι τότε ήσαν θεοσεβέστεροι Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή φαντασθή προς στιγμήν ο αναγνώστης Προς τι να διηγηθώ τα της δευτέρας Αληθώς δε ο Απόλλων ήτο προσκεκλημένος Τον παρεκάλεσε να εμφυσήση εις την κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον