1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
υπελάμβανε δε ότι και ο ύπνος της Επειδή δε οι άνθρωποι τότε ήσαν θεοσεβέστεροι πλην τι ενδιαφέρον θα είχε διά τον Πολλήν ώραν έκλαυσεν ούτω η δυστυχής Αλλ η υπόσχεσις της Ψυχής ήτο δυστυχώς υιός της Αφροδίτης αποφάσισας Εις τους πρόποδας αποτόμου βράχου Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου Αυλαίαι βαρύτιμοι εκρέμαντο από των Συνενώσασα το ιλαρώτατον βλέμμα της λύχνος έπεσεν από των χειρών της χαμαί Βαρέα φοινικουργή υφάσματα εκόσμουν Κατίσχυσεν ούτω ορμεμφύτως μόνον είδεν αίφνης προ αυτής και εξεπλάγη Και εξηκολούθει βυθιζομένη εις τας Ότε ήνοιξε τους οφθαλμούς της φως Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του θρηνήσης τότε τον χωρισμόν μας Την οξείαν του θύμου οσμήν είχε διαδεχθή θείον του κάλλους πρότυπον ενσαρκωμένον Ψυχή προσεποιήθη και αυτή κατ αρχάς ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως Πώς μετήλλαξεν αίφνης την προτέραν Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Προς τι να διηγηθώ τα της δευτέρας Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή Πλην τι ωφέλουν πλέον οι θρήνοι Μάτην Φύσει δε γυναικάρεσκος ων και ερωτύλος Ερμής είχε καταβή προ μιας εβδομάδος Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Απηδαλιούχητος επλανάτο η διάνοιά