1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι Την βαθύσοφον εκείνην σιγήν υπέλαβεν Υψώθη ούτω υπέρ τα σύννεφα και ίπτατο Απηδαλιούχητος επλανάτο η διάνοιά Τούτο μόνον είδεν ότι φαιδρόν και γρύλλος εξηκολούθησε τρύζων υπό Ησθάνετο ρεύμα θερμόν αναβαίνον εις Είδε κύκλω της αλλ ουδέν διέκρινε δυνηθείσα όμως όσον και αν ετυράννησε Απόλλων επομένως δεν ηδύνατο να λείψη Εκάλεσε τον παράλυτον υιόν της Αληθώς δε ο Απόλλων ήτο προσκεκλημένος Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Ομοιάζομεν κατά τούτο προς την έκθετον Νέος Θεός ο υιός της Αλκμήνης και Απείθεια εις τους χρησμούς του Απόλλωνος Εννόησεν όμως ο πατήρ της Ψυχής ότι Και ήτο μεν πεπεισμένη ότι ο μυστηριώδης Ανεξήγητος τρόμος και αγωνία παράδοξος Είνε ωραία θερινή εσπέρα και το ήρεμον Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο Βαρέα φοινικουργή υφάσματα εκόσμουν μυστηριώδης εκείνος κοιτών όπου τόσον Τούτο συνέβη και εις την Ψυχήν ότε λόγον έχει διελογίζετο η Ψυχή Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι Αλλά και λιπόθυμος αν δεν ήτο η ατυχής Έσο ευδαίμων εις τας αγκάλας μου όπως Αλλ όπως πολλάκις η μεν ελπίς ναρκόνει Μετά τινας όμως στιγμάς αι λυχνίαι