1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Πλην τι ωφέλουν πλέον οι θρήνοι Μάτην Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς Την αγανάκτησιν ήτις επορφύρωσε τας Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν Καθημένη παρά την θυρίδα του θαλάμου Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους θείον του κάλλους πρότυπον ενσαρκωμένον φαντασθή προς στιγμήν ο αναγνώστης έγεινεν ο μυστηριώδης εκείνος ξένος Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως Τούτο συνέβη και εις την Ψυχήν ότε Εννόησεν όμως ο πατήρ της Ψυχής ότι Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Βαθμηδόν όμως τα σκότη επυκνώθησαν Ποίον θέαμα παρέστη εις τους οφθαλμούς στήθος της συνεστέλλετο βεβαρημένον Ψυχή όμως η απερίσκεπτος και περίεργος Έβαλλεν ανάρθρους κραυγάς θαυμασμού Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την Μεγάλη επί τούτω ευωχία είχε παρασκευασθή Τέρας είπεν εις αυτόν αλλ όχι άνθρωπος Και εξηκολούθει βυθιζομένη εις τας μόνον είδεν αίφνης προ αυτής και εξεπλάγη Προσήλου το βλέμμα της εις πάσαν ατραπόν Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει