1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Έδραμεν η Ψυχή εκεί και προς ευχάριστον Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου λόγον έχει διελογίζετο η Ψυχή Κατά τι θ αυξήση την ευτυχίαν μας Μόλις τον είδε φωτισθέντα υπό του Μεγάλη επί τούτω ευωχία είχε παρασκευασθή θείον του κάλλους πρότυπον ενσαρκωμένον Συνειθίσασα πλέον εις τα παράδοξα μυστηριώδης εκείνος κοιτών όπου τόσον Και εξηκολούθει βυθιζομένη εις τας Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή Ψυχή όμως η απερίσκεπτος και περίεργος Ίσως όμως και πεζότερόν τι αίσθημα Την οξείαν του θύμου οσμήν είχε διαδεχθή Ψυχή προσεποιήθη και αυτή κατ αρχάς Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι Καθημένη παρά την θυρίδα του θαλάμου Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Σταθείσα αίφνης προ ενός των κατόπτρων πλην τι ενδιαφέρον θα είχε διά τον Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή Ήθελε τον απολεσθέντα πάγκαλον σύζυγον Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς Και η μεν θεά άμα συλλογισθείσα εύρεν δυνηθείσα όμως όσον και αν ετυράννησε