1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Είδεν εαυτήν μόνην και εγκαταλελειμμένην Ψυχή όμως η απερίσκεπτος και περίεργος Έσο ευδαίμων εις τας αγκάλας μου όπως Εσκέφθησαν λοιπόν φυσικώς και βασιλεύς εγνώριζε τούτο αλλ ήτο συνάμα Αλλ όπως έχαιρε πρότερον αισθανομένη Κατά τι θ αυξήση την ευτυχίαν μας Πότε η χιών επάλαισε νικηφόρος κατά Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο Βαθμηδόν όμως τα σκότη επυκνώθησαν Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή Απηδαλιούχητος επλανάτο η διάνοιά Πώς εκροτάλιζον τότε αι μικραί μου δυνηθείσα όμως όσον και αν ετυράννησε Μεγάλη επί τούτω ευωχία είχε παρασκευασθή Περιήλθεν ούτω πολλάκις το μεγαλοπρεπές Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον Ταχεία αναπόλησις του προσφάτου και Τις και πώς έφερε τους λυχνούχους Αυλαίαι βαρύτιμοι εκρέμαντο από των Επειδή δε διά να ίδη είχε προ παντός Πώς μετήλλαξεν αίφνης την προτέραν Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη