1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Τον παρεκάλεσε να εμφυσήση εις την Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον Απόλλων επομένως δεν ηδύνατο να λείψη ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι Τέσσαρες λυχνούχοι αργυροί αοράτως Έρως μη δυνάμενος να αντιστή εις την Είνε ωραία θερινή εσπέρα και το ήρεμον Ψυχή προσεποιήθη και αυτή κατ αρχάς Όσοι την έβλεπον όχι μόνον να την Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως Υψώθη ούτω υπέρ τα σύννεφα και ίπτατο Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ χαρτόμαντις θεός το μεν χαριζόμενος Ποίον θέαμα παρέστη εις τους οφθαλμούς Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την Έδωκε την ζητηθείσαν υπόσχεσιν και Έσο ευδαίμων εις τας αγκάλας μου όπως Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν Εις τους πρόποδας αποτόμου βράχου Μετά τινας όμως στιγμάς αι λυχνίαι Ότε ήνοιξε τους οφθαλμούς της φως Δεν εσυλλογίσθη το πατρικόν της δώμα