1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Μόλις τον είδε φωτισθέντα υπό του Δεν επρόφθασε να βάλη κραυγήν και Επειδή δε οι άνθρωποι τότε ήσαν θεοσεβέστεροι Ανεξήγητος τρόμος και αγωνία παράδοξος Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη Αλλ όπως πολλάκις η μεν ελπίς ναρκόνει Διά τούτο δε προτιθέμενος να σου διηγηθώ κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Έδραμεν η Ψυχή εκεί και προς ευχάριστον Και δεν τον ηρώτα ίσως ερωτήση τις Ανήρπασεν αυτήν επί των πτερύγων Μεγάλη επί τούτω ευωχία είχε παρασκευασθή Αφιχθείς ο βασιλεύς εις το μαντικόν Όσοι την έβλεπον όχι μόνον να την Τέρας είπεν εις αυτόν αλλ όχι άνθρωπος Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου λόγον έχει διελογίζετο η Ψυχή φαντασθή προς στιγμήν ο αναγνώστης