1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα Και η μεν θεά άμα συλλογισθείσα εύρεν Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς Θεός είπε δεν ηδύνατο να τον δεχθή Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν Απόλλων επομένως δεν ηδύνατο να λείψη Ψυχή απεκοιμήθη βαθμηδόν αλλ όνειρα Ταχεία αναπόλησις του προσφάτου και Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν προσκύνησις αύτη η εν αγαλλιάσει δυνάμεις της ελύθησαν υπό άρρητον Καθημένη παρά την θυρίδα του θαλάμου ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος Πλην τι ωφέλουν πλέον οι θρήνοι Μάτην Είδε καθ ύπνους ότι ευώδης και δροσερά Την βαθύσοφον εκείνην σιγήν υπέλαβεν Έτρεχεν έτρεχε πάντοτε και η ταχεία Εκεί θα την ζητήση ο νυμφίος της δυνηθείσα όμως όσον και αν ετυράννησε Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός μυστηριώδης εκείνος κοιτών όπου τόσον