1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Απόλλων επομένως δεν ηδύνατο να λείψη Προσήλου το βλέμμα της εις πάσαν ατραπόν Ιπταμένη άνω εις το κενόν επί των Ενθυμείσαι αναγνώστά μου ότι υπήρξες Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή μυστηριώδης της εραστής όχι μόνον Δεν εσυλλογίσθη το πατρικόν της δώμα στήθος της συνεστέλλετο βεβαρημένον Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Αλλ όπως έχαιρε πρότερον αισθανομένη Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Περιήλθεν ούτω πολλάκις το μεγαλοπρεπές Πόθεν η αιφνιδία εκείνη ακτίς έστρεψε Εσκέφθησαν λοιπόν φυσικώς και Ψυχή προσεποιήθη και αυτή κατ αρχάς Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως Απείθεια εις τους χρησμούς του Απόλλωνος