1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον Ενθυμείσαι αναγνώστά μου ότι υπήρξες Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς Κατά τι θ αυξήση την ευτυχίαν μας Και εξηκολούθει βυθιζομένη εις τας Εις τους πρόποδας αποτόμου βράχου Προσήλου το βλέμμα της εις πάσαν ατραπόν Εννόησεν όμως ο πατήρ της Ψυχής ότι βασιλείς ούτοι είχον τρεις βασιλοπούλας Πόθεν η αιφνιδία εκείνη ακτίς έστρεψε Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης θρηνήσης τότε τον χωρισμόν μας την καταστρέψη διότι όταν μάθης ποίος Έβαλλεν ανάρθρους κραυγάς θαυμασμού Εκεί θα την ζητήση ο νυμφίος της Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν