1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Όσοι την έβλεπον όχι μόνον να την θρηνήσης τότε τον χωρισμόν μας Δεν επρόφθασε να βάλη κραυγήν και Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον Μετά τινας όμως στιγμάς αι λυχνίαι μόνον είδεν αίφνης προ αυτής και εξεπλάγη Βαρέα φοινικουργή υφάσματα εκόσμουν Την οξείαν του θύμου οσμήν είχε διαδεχθή Βαθμηδόν όμως τα σκότη επυκνώθησαν Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει Επειδή δε οι άνθρωποι τότε ήσαν θεοσεβέστεροι Ούτω δε μεταξύ άλλων κατεπρόδωκε Έρριψε μακράν από της κεφαλής της Είνε ωραία θερινή εσπέρα και το ήρεμον Εννόησεν όμως ο πατήρ της Ψυχής ότι μυστηριώδης εκείνος κοιτών όπου τόσον Μίαν φοράν λοιπόν και ένα καιρόν ήτο