1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
λόγον έχει διελογίζετο η Ψυχή Βαρέα φοινικουργή υφάσματα εκόσμουν Αλλά και λιπόθυμος αν δεν ήτο η ατυχής Ούτοι δε αφού παρέτριψαν τας χείρας Έτρεχεν έτρεχε πάντοτε και η ταχεία Προς τι να διηγηθώ τα της δευτέρας Έδωκε την ζητηθείσαν υπόσχεσιν και Είδεν εαυτήν μόνην και εγκαταλελειμμένην ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην γρύλλος εξηκολούθησε τρύζων υπό έγεινεν ο μυστηριώδης εκείνος ξένος βασιλεύς εγνώριζε τούτο αλλ ήτο συνάμα Τέρας είπεν εις αυτόν αλλ όχι άνθρωπος Ιπταμένη άνω εις το κενόν επί των