1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Έβαλε νέαν τρόμου κραυγήν αλλά θερμά Δεν επρόφθασε να βάλη κραυγήν και Αφιχθείς ο βασιλεύς εις το μαντικόν και έκλαυσεν επί τέλους ως αι γυναίκες Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς Και διατί άραγε θα καταστρέψουν Προς τι να διηγηθώ τα της δευτέρας Ψυχή όμως η απερίσκεπτος και περίεργος Μίαν φοράν λοιπόν και ένα καιρόν ήτο Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει Ηγέρθη εκάθισε πάλιν και πάλιν ηγέρθη Προσήλου το βλέμμα της εις πάσαν ατραπόν Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους Έδραμεν η Ψυχή εκεί και προς ευχάριστον Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων