1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
πατήρ της Ψυχής εξ ετέρου μη θέλων Πώς μετήλλαξεν αίφνης την προτέραν κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους Εις τους πρόποδας αποτόμου βράχου Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως Αφιχθείς ο βασιλεύς εις το μαντικόν Καθημένη παρά την θυρίδα του θαλάμου Ούτε πατρικήν εστίαν ήθελε πλέον Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Ίσως όμως και πεζότερόν τι αίσθημα